هر بار وبلاگ یه پزشکو میخونم یادم میفته که چقدرر کار من نیست:)

شایدم آدم به آدم فرق داره ولی من اصلااا کسی نیستم که هفت سال دیگم سنگین درس بخونم

میخوام باشگاهمو داشته باشم شب امتحانی ترمو پاس کنم سریالا و فیلما و کتابام و ماراتونو و مهمونی و موسیقی همرو باهم میخوام

بعد من اصلا محیط بیمارستانو متنفرممم یعنیحتی واردشم میشم استرس میکیرم در حالی که استرسی نیستم اصلا

بعد فک کن این قراره محیط کارم باشه

نکه نتونم، دیگه نمیتونم ت حایی که متعلق به من نیست باشم

پزشکی شغلش جذابه ها ینی بعد اینکه تخصص گرفتی اما این بین ده مونزده سال میمونه برای کسی که علاقه نداره نمیصرفه واقعا

من هیچوقت ارزوم روپوش سفید نبود پزشک خوبیم نمیشم قطعا

اما الان واقع بینانه دیگه از دندان تیپ یک گذشتم و لب مرز تیپ دوعم آزاد و پردیس تیپ یکم که هب همون پلن مهاجرتو ادامه میدم

اما اگه نشد و مجبور شدم بمونم نمیخوام پزشک شم دندونم دوست ندارما اما چون سبک تره درساش و پولشم بیشتره ترجیح میدم

با فیزیو اوکیم ورزشیه با ادما سر و کار داره

ولی کی قراره این جماعتو قانع کنه از خیر پزشکی بگذرن

اگه مطمئن شدم به نظرم قانعشون نمیکنم. هنوز مطمئن نیستم

دوباره من بیکار شدم رفتم در افکاری که برای الان نیست